விழிப்புக்கான ஓய்வு

நிரந்தரமற்ற அந்தக் கணங்களில்
நான் -
வெடித்துப் பறக்கிறேன்.

பஞ்சுமூட்டைக்குள்
குப்புற விழுந்தாலும்
வலிக்குமா என்ன!

மூலை இடுக்குகளிலும்
கட்டில் கீழ்ப்புறத்திலும்
ஒளிந்திருந்து கண்சிமிட்டும்
இருட்டுக்கு
கொஞ்சமும் வெட்கமில்லை.

எமக்கும் கூடத்தான்!

உணர்வுகளின் கொதிப்புடன்
வெளிப்பட்டுத் தெறிக்கும்
நிர்வாணத்துக்குள்
அடங்கிப் போகும் சகலமும்.

அரிந்து அடுக்கப்பட்ட
நிலாத்துண்டுகளாய்ப் பளபளக்கும்
அந்த நினைவுகளின் மீதுதான்
விடியல் விழிக்கும்.

மனதெங்கும் இனிக்கும்
அந்த நினைவின் கரங்கள்
பிற்பாடான
வாழ்க்கை இறுக்கங்களையெல்லாம்
வாரிச் சுறுட்டி
குப்பையாய் எறியும்.

மெல்லிய இருட்டிலும்
மிக நுண்ணிய
உணர்வுகளைப் புரட்டிப் போடும்
பார்வைப் புலன்
பகலில் ஓய்வெடுக்கும்
மற்றுமோர் இரவுக்கான
விழிப்புக்காக...
July 2006

அற்புத வலி

விளக்கைச் சுற்றும் விட்டிலாய்
கிறுகிறுப்பு உள்ளத்துக்கு

மென்மை தழுவிய
உள்ளங்கை ரேகையும்
வாசம் கௌவிய
நாசித் துவாரங்களும்
இன்னும் மயக்கக் கிறக்கத்தில்

நரம்புகளெங்கணும்
உணாவிச் செல்லும்
இன்பக் கிளுகிளுப்புகளிடை
ஒரு வலி இருக்கிறது

மகிழ்ச்சியை மட்டுமே
தூண்டத் தெரிந்த
அற்புதமான வலியது.
சோர்விறுகிச் செயலற்றிருக்கையில்
மீண்டுமொரு புரட்சிக்காகத்
தட்டியெழுப்பி விடுவது அதுதான்!

முரண்பாட்டுணர்வுகளுக்கும்
ஊடல் உறுமல்களுக்கும்
முடிவைத் திணிப்பதும் அதுதான்!

ஆஜானுபாகுவான கொம்புக்காளையாய்
வெகு தொலைவுக்கு
வாழ்க்கை வண்டியை
இழுத்துச் செல்வதும் அதுதான்!

வாழ்வுத் தேடலின்
பெரும் பகுதியைப் பூர்த்தி செய்யும்
அந்த வலியின் சுவைக்குள்
அடங்கிப் போகிறதென்
ஆக்ரோஷங்கள்.

May 2006

கனவின் அடைவு

அனுமதி கிடைத்தாயிற்று

நான்கு வருட
உழைப்பினூடாகப் பாய்ந்து வரும்
வெற்றியலை இது

உள்ளச் சிறையிலிருந்த
ஓராயிரம் கனவுகளுக்கு
நிஜதரிசனம் தருவதற்கான
உரிமம் இது

சூரியன் முறுகி உறுமும்
நண்பகற் பொழுதொன்றில்
அதனை நானடைந்தேன்

அன்று –
கருக்கொண்ட முகிலொன்று
என் தலைமேற் கவிழ்ந்திற்று

ஊமை விலங்கொடித்து
என் உள்மனம் பாடிற்று

பஞ்சுப் பொதி போலொரு
பசுந்தளிர்க் கரம்
என் முரட்டுக் கரங்களிடை
முறுவலித்துச் சயனித்த
அந்த அந்திப் பொழுதில்
என் ஆன்மா அலறிற்று

இனி –
இறந்தாலும் கவலையில்லை!

March 2006

புனித யுத்தம்

பௌர்ணமியிடமான
இருளின் தோல்வியும்
வெகு நுண்மையான
மோனச் செழுமையும்
கட்டிப் புரளும்
ஆனந்தக் கணங்களில்
ஆரம்பமாயிற்று அந்த யுத்தம்!

உடலிறுக்கி
உணர்வெழுப்பி
நேசத் திரட்சியுற்ற
இருவர் மட்டுமே
பங்கெடுக்கும் அது
ஒரு புனித யுத்தம்!

வெஞ்சினமில்லை
வெகுண்டெழும் சீற்றமில்லை
பாசப் பிணைப்பின்
பாற்பட்டு,
அகப் பிணைப்பைப்
பலப்படுத்துவது

உச்சியில் காய்ந்து சரிந்து
ஜன்னலூடு உட்கசியும்
நிலவின் ஒளித்தழுவலுடன்
முற்றிற்று அந்த யுத்தம்

இனியென்ன –
மூச்சிரைப்பும்
ஆசுவாசப் பெருமூச்சும்
வெற்றியின் அடையாளமாய்
வெளிப்பட்டுப் பரவும்

January 2006

நெருப்பு இரவுகளுக்கு விடை கொடுத்தல்

இரவுகளின் இம்சிப்பில்
விலாவொடிந்த காலங்கள்
இப்போதில்லை

கற்பனைகள் செறிவுண்டு
பற்றியெரியும் தனிமைத் தீ
முதுகின் கீழ் தகிக்கும்

கண்களூடு உள்நுழைந்து
கருக்கொண்டு உசும்பும்
பாலுணர்வுக் கீறல்கள்
தேர்ந்த விவசாயியின் மண்வெட்டியாய்
உறக்கத்தைக் கொத்தியெறியும்

நடுச்சாமத்திற்கு
நன்கு பரிச்சயமாகிப் போயிற்று
உணர்வுகளின் விழிப்பு

கண் வலிக்க, காது வலிக்க
உடல் வலிக்க
விம்மி வெடித்த
அந்த நெருப்பு இரவுகளுக்கு
விடை கொடுத்தாயிற்று இப்போது

உள்ளும் புறமும்
மேலும் கீழும்
வாசனை குழைத்து
மென்மையாய்ப் படரும்
சிறு கொடியிடை
கட்டுண்டு கிடக்கிறது
இப்போதென் வாலிபம்

June 2006

நினைவின் நாணம்

வெள்ளை நிற ரோஜாவொன்றின்
சுகந்தமான வாசமாய் - அவள்
வசீகரித்தாள் என்னை

முறுக்கேறித் திரட்சியுற்றிருந்த
தனிமை விருட்சத்தில்
மதனநீர் சுரந்திற்று

சிரித்தணைத்து
சரீரம் பிணைத்து
வியர்வை வாடை மறந்து
விளைந்த பயிரில்
ஆழ்ந்த பெருமூச்சொன்று
அறுவடையாயிற்று

நள்ளிரவு உலகில்
தன் மெல்லிய ஒளி கவிழ்க்கும்
முழு நிலவின் இதத்தை
அந்தக் கட்டில் மீது
கொட்டி வைத்தது யாரோ!

தம் தலைகளை வருடிச் செல்லும்
மரங்கள் மீதான தென்றலின் பரிவை
இந்த உள்ளங்களில்
ஊட்டி விட்டது யாரோ!

கண் கசக்கித் துயிலெழும்
காலையின் தூய்மை
இரவின் நினைவுறுஞ்சி
நாணம் வழியும் பாசச் சுவையை
நாவுகளில் தடவும்

அன்பு செழித்த பாதையூடு
நிம்மதிச் சுவாசம் நீளும்

குயிலிசைக்கும் சோலையிடை
குடியிருக்கும் ஏழை போல்

இரவுப் போர்வையும் நானும்

உஷ்ண மூச்சு அடங்கிற்று
தளர்ந்த பிடியில்
தணிந்த தாகத்தின் புளகாங்கிதம்

போர்க்குத் துணிந்து விட்ட
முள்ளம் பன்றியாய்
சிலிர்த்திருந்து அடங்கும் ரோமக்கண்களூடு
வியர்வையின் வாடை தலைநீட்டிற்று

இடைவேளை முடித்து மீண்டும்
நடைமுறைக்கு வந்த உலகில்
இருண்மையின் பிசுபிசுப்பு

இன்பம், சுகம், நிம்மதி, அமைதி!

அழுதும் வடிவும் அவனை
சாந்தப்படுத்த
சற்று நேரம் தேவைதான்

பக்கவாட்டில் திரும்பிய போது
கண்மூடிக் கனிந்திருக்கும்
என் இரவுப் போர்வையின் மலர் முகம்
அந்த நடுச்சாமத்திலும் எனக்கு
நன்றாகத் தெரிந்திற்று

இருண்மைக்குள் ஒரு பணி

நிஜத்துக்கும் நிழலுக்கும்
வேறுபாட்டறியா
ஓர் இருண்மைக்குள்
அழைக்கப்படுகிறேன்.

விதிகளும் மரபுகளுமற்ற
விளையாட்டு மைதானமது

உடலசைவுகளெல்லாம்
விதிகளாகும்

உணர்வெழுச்சிகளெல்லாம்
மரபுகளாகும்

மண்புழுவாய் ஊர்ந்தலையும்
உணர்வுகளின் விகசிப்புக்குள்
முரட்டுக் காளையது
மூச்சடக்கி அமுங்கும்

மனம் ஒன்றித்து விட்ட
மகிழ்ச்சிக்குள் விழுந்து
சிறு குழந்தையாய் நீச்சலடிக்கும்
ஸ்பரிசங்கள்

தொலைந்து விட்ட
வாழ்வின் தேடலாய்
இருளின் நீளத்துடன்
போட்டியிட்டுக் கொண்டே
பணி தொடரும்

இரவின் இருண்மைக்கும்
கதவிடுக்கினூடு
கசியும் பகலின் வெளிச்சத்துக்கும்
நன்கு பரிச்சயமாகிப் போன
பணி அது

அன்பின் முடிச்சுகளிடை
அவிழ்த்து விடப்பட்டு
விண்ணையும் மண்ணையும்
முட்டி நிற்கும்
அந்தப் பணி
இருண்மையின் தழுவலை
ரசித்து ரசித்து
எதிர்கால வெளிச்சங்களைப்
பொறுக்கிக் கொண்டிருக்கும்

September 2006

நினைவிலும் பிரிவிலும்

தென்றல்
என்னை வருடுவதில்
மலர்கள்
என் பெயர் உச்சரிப்பதில்
பௌர்ணமி
என் மேற் கவிழ்வதில்
கனவுகள்
என்னைத் தாலாட்டுவதில்
மேகம்
என்னைச் சுமந்து செல்வதில்
இவற்றின் போதெல்லாம்
என் புலன்கள் உணராத
இனிய சுகம்
உன் நினைவுகளின் போது மட்டும்
எப்படி நிகழ்கிறது!

வெள்ளம்
என்னை அடித்துச் செல்வதில்
புயல்
என்னைச் சுழற்றி எறிவதில்
சுனாமி
என் கழுத்தை நெரிப்பதில்
பூகம்பம்
என்னைப் பிளந்து விழுங்குவதில்
நெருப்பு
என் உடலைப் பொசுக்குவதில்
இவற்றின் போதெல்லாம்
என் புலன்கள் உணராத
கொடிய அச்சம்
உன் பிரிவின் போது மட்டும்
எப்படி நிகழ்கிறது!

என் உணர்வுகளைத் தாலாட்டும்
மற்றொரு தாய்
நீ என்பதாலா?

October 2006

முகம்

எங்கு தேடினாலும்
தெரிவதில்லை
உன் அழகு முகம்

மழை மேகத்தின்
இருண்மைக்குள்
பார்த்துப் பார்த்து
சலித்துப் போன
தோற்றங்களுக்குள்
புதையும்

என் சிந்தனைகள்
மூச்சுக்கள்
முயற்சிகளின்
உயிர்களை உருவி
உயரப் பறந்து
உதிரும்

நட்சத்திரங்களைப்
பொறுக்கித் திரியும்
நிலவுக்குப் பின்னாலும்
ஒளிரும்

பார்வையில்
உணர்வுகளில்
கனவுகளிலெல்லாம்
அசையும்

தனிமையின்
கொடுங்கரங்களில்
தாகத்தின்
பெருமூச்சுகளில்
முறுகும்

ஆயினும்
என் உட்கிடக்கைகளை
உரசிப் பார்க்கும்
சுதந்திரம் உனது

அதனால் -
கற்பனைக்குள்
எங்கு தேடினாலும்
தெரிவதில்லை
உன் அழகு முகம்!

December 2006

ஆட்சி

ஒரு சர்வாதிகாரி போல்
கைப்பற்றிக் கொண்டாய்
முரட்டுப் போர்வைக்குள் துடிக்கும்
என் மிருதுவான உள்ளத்தை

அண்டவெளியெங்கும் சஞ்சரிக்கும்
கற்பனைகளின்
சிறகொடித்தாய்
சுதந்திரம் களைந்து
சிறைப்பிடித்தாய்

ஒரு பறவையாய்
ஒரு தென்றலாய்
ஒரு மேகமாய்
அந்தரித்த என்
வாழ்க்கைச் சுவாசங்கள்
அடங்கிற்று
உன் ஒரே கண் பார்வைக்குள்

என் கனவுகளின் மூச்சுகளில்
கண்களின் வீச்சுகளில்
கடிவாளமிட்டாய்

உன் நினைவு
நெஞ்சுறுத்தும் தகிப்பை
நெளிய வைக்கும் அவஸ்தையை
வீசும் அனற்திரட்சியை
மிஞ்சிற்று

கைகளில் விலங்கிட்டு
படுக்கையில் முட்பரப்பி
நெஞ்சில் ஆணி அறைந்து
கால்களைப் பிணைத்து
அராஜகம் பண்ணிற்று
உன் கொடுங்கோன்மை

ஆனாலும் -
உன் சர்வாதிகாரத்திலும்
உன் கொடுங்கோன்மையிலும்
உன் அராஜகத்திலும்
எனக்குள்
ஒரு மகிழ்ச்சி பரவுகிறதே
ஒரு நிம்மதி நிறைகிறதே
அது ஏன் கண்மணி

நீ என்
காதலி என்பதாலா?

June 2006

தூண்டிலும் மீனும்

பளபளப்பான இரையுடன்
ஈர்க்கும் வாசத்துடன்
நீருக்குள் இறங்கிற்று
ஒரு தூண்டில்

சடைத்த தாவரங்களில்
படர்ந்த பாசிகளில்
வழுக்கி நழுவிப்
பூமியைத் தீண்டிற்று

உடல் மினுக்கி
செழிப்பான சுதந்திரத்திடை
நீந்திப் பழகும்
இளம் மீன்களின் கண்களில்
மோகத்தைப் பாய்ச்சிற்று

ஆர்வமும் ஆசையும் உந்த
தூண்டிலை நெருங்கிற்று
இளமை முதிராத
அழகிய மீனொன்று

எச்சிலூற
பிஞ்சு வாயை அகலத் திறந்து
இரையைக் கௌவிற்று
மீன்.

அதன் பிற்பாடு
நீர் அறைந்த பிடரி வலியும்
மூச்சைத் தடுத்து
உடலைச் சுட்ட
மணற் சூடுமே
அதற்கெஞ்சிற்று

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
அடங்கிற்று
அதன் உயிர்த்துடிப்பு!

இதிலொன்றும்
அநீதியில்லை
தூண்டில் நீயாகவும்
மீன் நானாகவும்
இருக்கும் வரை
இதிலொன்றும்
அநீதியில்லை தேவி!

July 2006

காத்திருப்பு

மிக அழகான பூவாய்
எனக்கறிமுகமானாய்

சலனமற்றிருந்த
என் உளக்குளத்தில்
நீரொலி

உணர்வுகளுக்குள் சிக்காத
என் நரம்புத் தொகுதிகளை
கொத்தாக அள்ளிச் சென்றது
உன் மென்கை.

புயலுக்கும் அசையாத
என் விறைப்பான ஆளுமையை
உசுப்பிச் சூடேற்றிற்று
உன் புன்னகை

நீ சென்று விட்டாய்,

தற்காலிகப் பிரிவுதானெனினும்
மனதுக்கு உறைக்கிறது

என் கண்களில்
உன் முக வசீகரமும்,
என் செவிகளில்
உன் சிரிப்பதிர்வுகளும்,
என் நாசிகளில்
உன் உடல் வாடையும்
எஞ்சி நிற்கின்றன

மூடிய விழிகளுக்குள்
நீ முறுவலித்துத்
தலைசாய்க்கிறாய்

நத்தையாய் ஊரும்
என் இரவுகளின் முதுகில்
உஷ்ணம் தடவுகிறாய்

சிரமப்பட்டு வரும்
உறக்கத்தின் மத்தியில் தோன்றி
கிளுகிளுப்பூட்டுகிறாய்

இங்கே நான்
காத்திருக்கிறேனடி
இனிப் பிரிவு நிகழா உன்
நிரந்தர வருகைக்காக...

June 2006

நானும் நீயும்

மென்மை அடர்ந்த
என் இதய மத்தியில்
இருக்கிறதுன் முகம்

நீ பேசுகிறாய்,
பாடுகிறாய்,
விழிகளில் மகிழ்ச்சி துப்பிச்
சிரிக்கிறாய்

உன் நினைவுகளில்
பசை எதுவும் இருக்கிறதா
என் இதயச் சுவர்களில்
அழுத்தமாக
ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறாயே!

உற்று உற்றுப் பார்த்தும்
உணர்ந்து கொள்ள முடியா
அருவமாய் நின்று
என் புதையல்களைக் கிளறுவது
உனக்கெப்படிச் சாத்தியமாயிற்று?

எனினும்,
வழியும் நிலவொளியாய்
நெளியும் சிற்றாறாய்,
காற்றுதிர்க்கும் பூவிதழாய்
மனமள்ளும் தென்றலாய்
நீ அழகானவள்தான்

இப்படியெல்லாம்
உன்னைப் பற்றிய
உண்மைகளை எழுதினால்
பெண்ணை வர்ணிக்கும் இழிஞனென
என்னைத் தூற்றுவர்
நீ என் மனைவி என்பதை
அறியாதவர்கள்!

April 2006

தோல்வி

இரவிருளுடன்
சண்டையிடுகிறாய்
வெல்கிறாய்.

பகலின் எச்சங்களில்
உன் பட்டுக் கரங்களை
நெளிக்கிறாய்.

குளிர்மையைக்
கொட்டுகிறாய்
காதலர்களை
குசலம் விசாரிக்கிறாய்

கவிஞர்களின் சிந்தனைகளில்
விழுகிறாய்
கவிதையாகிப் பொழிகிறாய்

சில நேரங்களில்
நாணி
மேகத்திரைக்குள்
முகம் புதைக்கிறாய்

அருவிகளில்,
மலைமுகடுகளில்,
பயிர்ப் பசுமைகளிலெல்லாம்
செழிப்பாகிக் கவிழ்கிறாய்
சிறகு விரித்துப் பறக்கிறாய்

நெஞ்ச ரணங்களில்
ஒத்தடமாகிறாய்
கொஞ்சும் நினைவுகளில்
கிளுகிளுப்பூட்டுகிறாய்

ஆனாலும் -
உன்னால் பார்க்க முடியுமான
தொலைவில்
என்னவள் இருக்கிறாள்
அவளை
பிரதிபலித்துக்
காட்ட முடியாத நீ
என்னிடம்
தோற்றுத்தான் போனாய்
நிலவே!

August 2006

தனிமை

இளந்தென்றல்
எழுந்து வீசுகிறது
சுகமான நறுமணம்
நாசிக்குள் நிறைகிறது

சிவப்பாய்,
பச்சையாய்,
மஞ்சளாய்,
மலர்ந்திருக்கும் பூக்களில்
அழகு கசிகிறது

நீரோடைகளின் சலசலப்பும்
நீந்திச் செல்லும் மீன்களின்
மினுமினுப்பும்
உணர்வுகளில்
குளிர் தடவுகிறது

அடர் இலைகளிடை
உட்கசிகிறது
பார்வைக்குச் சுவையுணர்த்தும்
இயற்கையெழில்

தேனுதிர்க்கும்
குயில்ப் பாடல்களும்
பசுமை குமையும்
செழிய மரங்களும்
பசுந்தரையெங்கும்
ஒளிப்பருக்கைகளுமாய்
சிரித்துக் கிடக்கிறது
சோலை

ஆனாலும் -
நீ சிரிக்காத
நீ பேசாத
நீ பார்க்காத
நீ ஸ்பரிசிக்காத
என் தனிமைத் தகிப்பை
இவற்றால்
அணைக்க முடியவில்லையே
தோழி!

November 2006

அழகு இனிமை நிறைவு

அதற்கு அழகுண்டு.

அலைகளில் அவிழும்
வெண்ணுரைகளின் செறிவாக
அல்லது -
மலர்களில் பட்டுத் தெறிக்கும்
மிஞ்சிய மழைத்துளியாக
அல்லது -
மேற்கு வானில் மோதிக் கரையும்
சூரியனின் செஞ்சிதிலங்களாக
அல்லது -
இரவிருளைக் கிழித்தொளிரும்
முழு நிலவின் மலர் முகமாக
அதற்கு அழகுண்டு.

அதற்கு இனிமையுண்டு.

சோலைகளிடை நெளியும்
ஓடைகளின் சலசலப்பாக
அல்லது -
காற்று அறைந்தெழுப்பும்
இலைகளின் சரசரப்பாக
அல்லது -
கருமுகில்கள் கவிழ்ந்து கொட்டும்
பெருமழையின் சோ இரைச்சலாக
அல்லது -
பேசத்துடித்துக் குழையும்
மழலையின் மொழித்துணுக்காக
அதற்கு இனிமையுண்டு.

அதற்கு நிறைவுண்டு.

கஷ்டப்பட்டு எழுதி முடித்த
கவிதையின் முற்றுப்புள்ளியாக
அல்லது -
நீண்ட முயற்சிக்குப் பின்னரான
அவள(ன)து புன்சிரிப்பாக
அல்லது -
முன்றலில் உள்ள ரோஜாவின்
மொட்டவிழும் முதலிதழாக
அல்லது -
பசிக்குத் தானமீந்த
பக்கெட்டின் ஒரு ரூபாயாக
அதற்கு நிறைவுண்டு.

அது என்ன

வழிநடுவில் திருமணத்தை
உடனழைத்துக் கொண்டே
முடிவுறாப் பயணம் தொடரும்
ஒரு நல்ல காதல்!

May 2006

என்னவளுக்காக...

என் உடலின்
ஒரு கோடி உணர்ச்சி நரம்புகளிலும்
நிம்மதிச் சுவாசம்
நிரம்பி விம்மிற்று
உன்னை என்னவளாக்கிக் கொண்ட
அன்றில்.

என் வாழ்வுப் பாதையின்
இரு மருங்குகளிலும்
வெண் சாமரம் வீசிச் செழிக்க
உன் கரம் பற்றினேன்.

யுக யுகாந்திரமாய்
உன்னோடு ஜீவிக்க வேண்டுமென்ற
என் கனவை
உன் அழகுக் கண்களினூடு
அமைதியான நெஞ்சுக்குள்
பத்திரப்படுத்திக் கொண்டாய்

மடியை மஞ்சமாக்கி
இமைகளை அரணாக்கிக் கொண்ட
பாசச் செழுமை மிக்க
உன் பட்டுக் கரங்களினூடு
தொடர்கிறது
நம் காதல் பயணம்

இப்போதெல்லாம்
என் அழுகுரல்கள்
என் செவியை அண்டுவதில்லை
என் கஷ்டங்கள்
என் கையைக் கடிப்பதில்லை
என் படுக்கைகள்
என் முதுகைக் குத்துவதில்லை
என் ஓய்வு நேரங்கள்
என் பெருமூச்சில் விம்முவதில்லை

நீ வந்த பிறகே
நடைபெறுகின்றன தேவி
இந்த மாற்றங்களெல்லாம்

உனக்குத் தெரியுமா?

நீ துயிலெழும்
ஒவ்வொரு காலைப் பொழுதிலும்
நான் உறுதியெடுத்துக் கொள்கிறேன்
உன்னை ஒருபோதும்
இழப்பதில்லையென

July 2006

ஆச்சரியமானவள்

நீ ஆச்சரியமானவள்

என் கண்களுக்குப் புலப்படாத
உணர்வுகளுக்குள்ளும்
இதுவரை நான் பார்த்தறியா
என் இதயத்தினுள்ளும்
புகுந்து விளையாடும்
ஆச்சரியமானவள் நீ

என் செறிந்த கவலைகளையும்
மிகச் சிறிய நினைவினால்
துடைத்தெறியும்
ஆச்சரியமான பலம்
உன்னில் மட்டுமேயுண்டு

என் மனதின் கலவைக்குள்
அநாயாசமாகத் தனித்து நின்று
உதிர்க்கும் புன்னகையில்
ஆச்சரியமானவள் நீ

என்னை சிரிக்க வைப்பதில்,
உறங்க வைப்பதில்,
விழிக்க வைப்பதில்,
இயங்க வைப்பதிலெல்லாம்
நீ கொண்டிருக்கும் பலம்
ஆச்சரியமானது

இன்னும் -
என் ஒவ்வொரு மூச்சின்
இறுதியிலும்
உயிர்த்து நிற்கும்
நிம்மதியைப் பலப்படுத்துவதிலும்
நீ ஆச்சரியமானவள்தான் கண்மணி!

March 2006

அவளின் கதை

புயலுக்குள் சிக்கி
அள்ளுண்டு போகும்
தூசுகளின் ஜீவன் எனது

நிர்வாணப்படுத்தப்பட்ட
காதலின் சுவையாய்,
பூமிக்குள் புதையுண்ட
மூச்சின் உஷ்ணமாய்
என் உணர்வுகளை
நெருடிச் செல்வது
அவளது நினைவொன்றுதான்

அவளை -
உங்களுக்குத் தெரியுமா?

பனி படரும் - ஓர்
அதிகாலை இரவின் குளிர்மை போல்
மனதை வருடும் - ஒரு
காதல் கவிதையின் குறியீடு போல்
மிக மென்மையானவள் அவள்

பூவுதிர்க்கும்
மழைக்கால மாலையொன்றில்
அவள் முகம்
எனக்கறிமுகமாயிற்று

மிக இறுக்கமான
என் மூளைக்குள் கருக்கொண்டு
எழுத்துகளாய் உதிர்ந்தாள்

பசுமை குமையும் ஒரு கதை போல்
என்னுள் இடறுவது
அவளது நினைவு

அவளின் கதை
அவளைப் போலவே
மிக அழகானது

என்னை
பலமாக இழுத்துச் செல்லும் விசை
முற்றுப்புள்ளியின்றித் தொடரும்
அவளின் அழகான
கதைக்கு மட்டுமேயுண்டு

February 2006